Opis jest aktualny. W mojej szafie rzeczywiście jest w czym wybierać. Mam kilka strojów koncertowych. Wspomniana koszula i frak od włoskiego projektanta z Turynu, stroje koncertowe Armani, Cantarelli… Włochy to kraj bliski memu sercu. Można by rzec, tam wszystko się zaczęło. To tam właśnie do dzisiaj, jak to pani powiedziała – buduję sceniczny wizerunek.Futerał jest ciemnozielonym prezentem dla moich skrzypiec, z którymi się nie rozstaję. Jest optymalny, nic nie muszę zmieniać. Aktualizuję jedynie zdjęcia moich Dzieci, które rosną tak szybko…

A propos dzieci i nie tylko…Wyobraźmy sobie zupełnie abstrakcyjną sytuację – Musi Pan wybrać i zagrać trzy utwory ( spośród wszelkich możliwych) – pierwszy dla bliskiej osoby ( żeby ją zachwycić,  uwieść?), drugi dla nieprzyjaciela, wroga ( żeby odstraszyć, przerazić) trzeci dla… malutkiego dziecka, żeby przestało płakać… Jakie to byłyby utwory ?

Bardzo ciekawe pytanie. Piękne, naprawdę. Nie jest też łatwe… Żonę uwiodłem, nieprzyjaciół nie mam, a moje Dzieci były niezwykle spokojne jak były małe. Nie musiałem czynić więc takich zabiegów… Powiem nawet wręcz, że mój starszy Syn jak był malutki, zaczynał płakać jak grałem Saint-Saens-Introdukcja i Rondo Capriccioso… nie zapomnę tego. Gdy urodził mi się drugi Syn, niemal od razu sprawdziłem czy historia rzeczywiście lubi się powtarzać i szybko okazalo się, że tak własnie jest.

Po zastanowieniu jednak… aby kogoś zauroczyć :Koncert skrzypcowy –  J.Brahmsa, by kogoś przestraszyć, z całą pewnością sięgnąłbym, po utwór współczesny, a płaczącemu maleństwu zagrałbym Medytacje Masseneta.

Czy zdarzyło się Panu podczas występu ( tak jak np. aktorom na scenie) zapomnieć przysłowiowego „tekstu”, co wtedy robi muzyk, jakie ma wyjście?

Musze przyznać, że nie byłem nigdy w takiej sytuacji. „Tekstu” nie zapominam nigdy. Drobne potknięcia, ułamek sekundy, w którym traci się koncentrację… Myślę, że takie drobiazgi każdy artysta ma na koncie. Wyjście z takiej sytuacji jest jedno: grać dalej.

Jak wygląda Pana kalendarz na najbliższy sezon (koncerty, wyjazdy) i czy …..znajduje Pan czas na swoje ulubione hobby (o ile się nie zmieniło), czyli łowienie ryb?

Nadchodzący sezon koncertowy zapowiada się pracowicie i ciekawie, bo różnorodnie. Po inauguracji w Filharmonii Zielonogórskiej czeka mnie wspomniana już wcześniej premiera wykonania Koncertu Paganiniego na skrzypce i organy w Hannoverze, wyjazd z moim kwintetem do Stanów Zjednoczonych, na przełomie jesieni i zimy trasa poświęcona pamięci Zbyszka Wodeckiego, w międzyczasie poprowadzę kursy mistrzowskie w Bydgoszczy i Warszawie. W przyszlym roku, w lutym, razem z Anią Duczmal-Mróz zagramy w Warszawie Wieniawskiego. W kwietniu zawitam do Białegostoku, w czerwcu do Kielc i do Gdańska, gdzie z moim przyjacielem Massimiliano Caldim wykonamy na koncercie promenadowym Symfonię Hiszpanską E.Lalo. W wakacje wystąpimy z kwintetem na Letnich Festiwalach w Busku-Zdroju i Lesznie oraz ponownie spotkam się z młodzieżą na kursach mistrzowskich w Nowym Sączu i Warszawie. Moje hobby pozostaje niezmienne. Chęci są tylko czasu brak…

Czy upływ czasu, zdobyte doświadczenie – życiowe, artystyczne – zmieniły Pana postrzeganie świata? Co  jest w tej chwili Pana priorytetem – muzyka, życie rodzinne, kariera zawodowa….

Zmieniły. Bardzo. Niestety, stety… Życie jest różne, ludzie są różni. Czasem trzeba coś przewartościować. Bez mojej przebytej drogi, rzadko usłanej różami, dzisiaj nie byłbym tym, kim jestem. Rdzeń jednak pozostaje niezmienny. Pewne wartości są absolutne, ponadczasowe, jedyne słuszne. Moim priorytetem jest miłość. Choć patetycznie brzmi, to właśnie moje Dzieci nadały mojemu życiu głębszy, piękniejszy sens. Staram się łączyć życie rodzinne z karierą zawodową.

Moja Żona-miłość odwzajemniona, moi Synowie-miłość odwzajemniona, skrzypce-moja miłość odwzajemniona. Pozostaje dziękować Najwyższemu.

Dziękuję za rozmowę

Rozmawiała Sylwia Nowicka