Symfonia E-dur op. 16 Ł. Rewuckiego, ukraińskiego kompozytora, pedagoga i działacza muzycznego zabrzmi podczas piątkowego wieczory 24 lutego.

Wybór tego dzieła, jak i kompozycji Różyckiego, nie są przypadkowe i mają szczególny wydźwięk w dniu pierwszej rocznicy inwazji rosyjskiej na Ukrainę.

II Symfonia zaginęła podczas II wojny światowej. Kompozycja została zrekonstruowana w 2020 r. i przywieziona z oblężonego Kijowa, dzięki czemu w marcu 2022 r. polska publiczność mogła ją usłyszeć po raz pierwszy.

Koncert e-moll Chopina w instrumentacji Münchheimera został po raz pierwszy wykonany na koncercie inaugurującym letni festiwal muzyczny w warszawskiej Szwajcarskiej Dolinie w 1892 roku. Partię solową wykonał Aleksander Michałowski – wybitny polski pianista, znakomity interpretator muzyki Chopina. Entuzjastycznie przyjęta przez publiczność i krytykę nowa wersja chopinowskiego Koncertu została wykonana jeszcze kilkukrotnie z udziałem pianisty. Dzięki zachowanym w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym materiałom orkiestrowym udało się zrekonstruować partyturę przez co usłyszmy po raz pierwszy po ponad 130 latach nieznaną współczesnemu słuchaczowi wersję chopinowskiego arcydzieła w instrumentacji Münchheimera.

„W kompozycjach Chopina całe zainteresowanie skupia się na partii fortepianu; orkiestra w jego Koncertach jest tylko zimnym i prawie nieużytecznym akompaniamentem” powiedział wybitny francuski kompozytor, autor Symfonii fantastycznej, Hector Berlioz. I choć od chwili pierwszego wykonania Koncertu e-moll utwór cieszy się uznaniem, i po dziś dzień należy do ścisłego kanonu pianistycznego, to nie milkną dyskusje na temat partytury. Pojawiające się zarzuty dotyczące złej proporcji pomiędzy partią fortepianu i orkiestry oraz wadliwej instrumentacji, skłoniły wielu kompozytorów do jej „poprawy”. Przykładem takiej pracy jest instrumentacja Adama Münchheimera (1830-1904) – znakomitego polskiego kompozytora i dyrygenta, dyrektora Teatru Wielkiego w Warszawie, który objął tę funkcję po śmierci Moniuszki.
Koncert e-moll Chopina w instrumentacji Münchheimera został po raz pierwszy wykonany na koncercie inaugurującym letni festiwal muzyczny w warszawskiej Szwajcarskiej Dolinie w 1892 roku. Partię solową wykonał Aleksander Michałowski – wybitny polski pianista, znakomity interpretator muzyki Chopina. Entuzjastycznie przyjęta przez publiczność i krytykę nowa wersja chopinowskiego Koncertu została wykonana jeszcze kilkukrotnie z udziałem pianisty. Dzięki zachowanym w Warszawskim Towarzystwie Muzycznym materiałom orkiestrowym udało się zrekonstruować partyturę przez co usłyszmy po raz pierwszy po ponad 130 latach nieznaną współczesnemu słuchaczowi wersję chopinowskiego arcydzieła w instrumentacji Münchheimera.

Przypadająca w tym roku 140. rocznica urodzin i 65. rocznica śmierci wybitnego młodopolskiego kompozytora Ludomira Różyckiego, to doskonała okazja by przypomnieć tę twórczość. Piątkowy koncert rozpocznie napisany w latach 1940-43 obraz symfoniczny Piéta. Na zgliszczach Warszawy – jedna z ostatnich ukończonych kompozycji Różyckiego, którego znaczna część dzieł została zniszczona w trakcie powstania warszawskiego.

Tymoteusz Bies – fortepian
Orkiestra Symfoniczna FZ
Rafał Kłoczko – dyrygent

PROGRAM
Ludomir Różycki
Piéta. Na zgliszczach Warszawy

Fryderyk Chopin
Koncert fortepianowy e-moll op.11
(instrumentacja: Adam Münchheimer, pierwsze współczesne wykonanie)

Łew Rewucki
II Symfonia E-dur op. 16

Tymoteusz Bies
Pianista, kompozytor i producent muzyczny. Urodził się i mieszka w Mikołowie. Edukację muzyczną rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia im.  Karłowicza w Katowicach, w klasie fortepianu Doroty Zawieruchy. Od 2013 r. kontynuował naukę w Państwowej Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej II stopnia im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, kształcąc się pod kierunkiem Zbigniewa Raubo. Po ukończeniu liceum (2015, dyplom z wyróżnieniem) podjął studia w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, także pod opieką artystyczną Zbigniewa Raubo. W 2018 r. ukończył z wyróżnieniem studia II stopnia, otrzymując tytuł „Primus Inter Pares” dla najlepszego absolwenta. Od 2020 r. pracuje na stanowisku asystenta w Katedrze Fortepianu w macierzystej uczelni.

Swoją wiedzę i umiejętności pogłębia w ramach kursów mistrzowskich, współpracując ze światowej sławy pedagogami, takimi jak m.in.: Eugen Indjic, Andrzej Jasiński, Kevin Kenner, Tobias Koch, Janusz Olejniczak, Piotr Paleczny, Katarzyna Popowa-Zydroń, Wojciech Świtała, Dang Thai Son, Daniil Trifonov, Vanessa Latarche.
Jest laureatem licznych konkursów i festiwali muzycznych, m.in. Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, Friuli Venezia Giulia International Piano Competition oraz zwycięzcą Międzynarodowego Konkursu Muzycznego im. Karola Szymanowskiego w kategorii fortepianowej.

W wieku 8 lat zadebiutował jako solista na estradzie Filharmonii Śląskiej, gdzie z towarzyszeniem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Śląskiej pod batutą Jana Wincentego Hawela wykonał Koncert dla małych rąk Feliksa Rybickiego. Od tego czasu prowadzi aktywną działalność koncertową, występując z recitalami w kraju i za granicą, m.in. w Austrii, Francji, Kanadzie, Litwie, Niemczech, Rosji, Słowacji, Słowenii, Szwecji, Włoszech i Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Gościł m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, Festiwalu Chopin i jego Europa, Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku czy Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Koncertował u boku większości polskich zespołów filharmonicznych, a także Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie, Orkiestry Sinfonia Varsovia, Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus im. Jerzego Semkowa oraz Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach, współpracując m.in. z Lionelem Bringuierem, Juozasem Domarkasem czy Lawrencem Fosterem.
W swoim repertuarze posiada przekrojowy wybór dzieł literatury fortepianowej – od muzyki dawnej po muzykę współczesną. Chętnie sięga po utwory rzadko wykonywane w salach koncertowych, wśród których znajdują się Koncert na trio fortepianowe i orkiestrę smyczkową B. Martinů czy Koncert kameralny A. Berga, a także dzieła kompozytorów muzyki najnowszej – A. Lasonia, W. Szalonka, A. Kwiecińskiego.

Jest laureatem programu stypendialnego Młoda Polska, jak również stypendium Krystiana Zimermana, Fundacji Piotra Klera oraz Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Dokonał licznych nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia, wykonując m.in. utwory K. Szymanowskiego i W. Lutosławskiego. Wydał trzy albumy studyjne zawierające dzieła fortepianowe, kameralne i symfoniczne F. Chopina, W.A. Mozarta, F. Schuberta, K. Szymanowskiego, M. Wajnberga, F. Poulenca, C. Debussy’ego i K. Pendereckiego: Tymoteusz Bies: Mozart, Chopin (Fundacja Piotra Klera, 2017), Backwards: Schubert, Chopin, Szymanowski (KNS Classical, 2020), Irrberge (DUX, 2022).

W sezonie artystycznym 2020/2021 oraz 2021/2022 pełnił funkcję artysty-rezydenta Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.
Aktywnie udziela się na polu produkcji muzycznej i kompozycji muzyki filmowej, współpracując od kilku lat z polskim reżyserem i operatorem filmowym – Adamem Sikorą, m.in. przy Powrocie Giganta (2016), Autsajderze (2018) czy Wolfelsgrund (2022). Jako producent muzyczny współpracuje m.in. z Tomaszem Janiszewskim (Magierą); ostatni efekt koprodukcji muzyków otrzymał status złotej płyty (Magiera – FEAT).

W 2021 r. wziął udział w produkcji filmu Chleb i sól (reż. Damian Kocur, 2022) jako odtwórca głównej roli, wykonawca wykorzystanych w filmie utworów fortepianowych oraz autor muzyki; film otrzymał Nagrodę Specjalną Jury podczas 79. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji i trzy nagrody w ramach 47. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni.
(źródło: www.nospr.org.pl)