32.edycja Festiwalu Smyczkowego – koncert symfoniczny

Utwory N. Paganiniego, W. Lutosławskiego, M. Karłowicza i K. Meyera (gościa specjalnego), zabrzmią podczas piątkowego koncertu – 24 listopada o godz.19.00 w Filharmonii Zielonogórskiej.

Maria Machowska – skrzypce
Mischa Kozłowski – fortepian
Orkiestra Symfoniczna FZ
Murat Cem Orhan – dyrygent
prowadzenie: Sławomir Kozłowski
Witold Lutosławski
Wariacje na temat Paganiniego
Krzysztof Meyer
Muzyka pożegnalna pamięci Witolda Lutosławskiego
Niccolo Paganini
Koncert skrzypcowy h-moll op. 7 nr 2
Mieczysław Karłowicz
Rapsodia Litewska – poemat symfoniczny op. 11

Paganini był nie tylko wybitnym muzykiem, jednym z najznakomitszych wirtuozów skrzypiec w historii muzyki, ale i utalentowanym kompozytorem. Pozostawił po sobie sporą spuściznę obejmującą koncerty skrzypcowe, liczne miniatury wirtuozowskie, czy choćby słynne 24 Kaprysy. Utwory te nie tylko do dziś utrzymują się i królują na salach koncertowych, ale są także obowiązkowymi pozycjami w repertuarze każdego skrzypka. Tak też jest w przypadku II Koncertu skrzypcowego, którego trzecia część stała się szczególnie sławna. Określany mianem „ronda z dzwoneczkami” finał Koncertu h-moll zyskał drugie życie za sprawą innego wielkiego wirtuoza dziewiętnastego stulecia. Był nim Franz Liszt, który popisową La campanelle na fortepian solo, oparł właśnie na III części Koncertu Paganiniego. Podobnie ma się rzecz z ostatnim z 24 Kaprysów włoskiego skrzypka. Utrzymany w tonacji a-moll utwór stał się inspiracją dla dziesiątek (jak nie setek) kompozytorów, którzy pisali na jego temat wariacje i parafrazy. Warto tu wymienić choćby Lutosławskiego, który w czasie okupacji oparł swoje Wariacje właśnie na nim. Choć utwór z początku napisany był na dwa fortepiany, po wojnie kompozytor przygotował wersje na fortepian i orkiestrę. Pełne wirtuozowskich popisów i błyskotliwej instrumentacji dzieło, ku zaskoczeniu samego Lutosławskiego, stało się najbardziej znanym utworem kompozytora.
W programie koncertu znalazł się także tytuł będący hołdem Krzysztofa Meyera dla Witolda Lutosławskiego, którego szczególnie cenił. Muzykę żałobną napisał na 3. Rocznice śmierci genialnego polskiego twórcy i w tym też roku utwór został zaprezentowany po raz pierwszy.
Dopełnieniem piątkowego wydarzenia będzie Rapsodia Litewska – arcydzieło polskiej symfoniki.
Maria Machowska
Koncertmistrz Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie, doktor habilitowany sztuk muzycznych. Jej profesorami byli M. Ławrynowicz, M. Zebura, a następnie K. A. Kulka. Jest laureatką III nagrody, nagrody dla najlepszej Polki oraz nagrody dla najmłodszej uczestniczki w grupie do 25 lat na Międzynarodowym Konkursie im. Karola Lipińskiego i Henryka Wieniawskiego w Lublinie (2003), I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Młodych Skrzypków im. N. Paganiniego we Wrocławiu (2004), V nagrody na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. H. Wieniawskiego w Poznaniu (2006), nagrody specjalnej na Międzynarodowym Konkursie Skrzypcowym im. L. Mozarta w Augsburgu (2006). W 2007 i 2012 otrzymała stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu „Młoda Polska”. Koncertowała we wszystkich krajach europejskich, a także w USA, Kanadzie, Japonii, Chinach, Korei i Izraelu. W latach 2008-2014 pełniła funkcję Koncertmistrza Orkiestry Sinfonia Varsovia. Na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie prowadzi klasę skrzypiec oraz sekcyjne studia orkiestrowe.
Nagrywała dla Polskiego Radia i Telewizji Polskiej oraz telewizji szwajcarskiej, japońskiej, niemieckiej i francuskiej. Pieśń Roksany (z opery Król Roger, w transkrypcji na skrzypce i fortepian) K. Szymanowskiego w jej wykonaniu w Calgary w 2003, została wyróżniona i nagrana na pamiątkową płytę CD The Conservatory of Mount Royal College.
Misha Kozłowski
Pianista, solista i kameralista, doktor sztuki, wykładowca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, prezes Fundacji „Partnerstwo w Muzyce”. Początkowo ukształtowany muzycznie przez Katarzynę Popową-Zydroń w trakcie 9 lat nauki w rodzinnej Gdyni. Następnie studiował w Warszawie u Piotra Palecznego, Macieja Paderewskiego, Jerzego Marchwińskiego i Katarzyny Jankowskiej–Borzykowskiej oraz w szwajcarskim Bern u Tomasza Herbuta, Patricka Jüdta i Moniki Urbaniak-Lisik.
Laureat czołowych nagród konkursów pianistycznych i kameralnych w Polsce, Niemczech, Szwajcarii i na Ukrainie. Koncertował w większości krajów Europy, a także w Izraelu, Tunezji, Zjednoczonych Emiratach Arabskich, Japonii czy Chinach. Jako solista z orkiestrą zadebiutował w wieku 9 lat. Wystąpił w większości sal filharmonicznych i koncertowych w Polsce, a także w m.in. National Centre for the Performing Arts w Pekinie, Rohm Theatre w Kyoto, Flagey w Brukseli, w siedzibie UNESCO w Paryżu, Narodowej Filharmonii Ukrainy w Kijowie, w Filharmonii Moskiewskiej, w Konzerthaus „Kultur-Casino”, Zentrum Paul Klee i Yehudi Menuhin Forum w Bernie.
Od lat regularnie nagrywa dla polskich i zagranicznych rozgłośni radiowych czy telewizyjnych, a także często bierze udział w projektach łączących muzykę z filmem, teatrem, malarstwem i innymi dziedzinami sztuki.
Za swoje osiągnięcia otrzymał wiele nagród i wyróżnień – do najważniejszych należą te przyznane przez Ministra Kultury i Dziedzictwa, LYRA Stiftung, Rita Zimmermann Musik-Stiftung, Fondazione Pro Libertas et Humanitas Kasimir Bartkowiak, Dongsan Research Foundation, Instytut Adama Mickiewicza oraz Krajowy Fundusz na Rzecz Dzieci w Warszawie.
Murat Cem Orhan
Laureat IV Konkursu Dyrygenckiego im. Svetlanova w Paryżu (2018). Obecnie pełni funkcję Dyrektora Artystycznego Sali Koncertowej i Orkiestry CRR w Stambule. W 2016 r. zadebiutował w Niemczech z Heidelberg Sinfonietta, zdobywając uznanie publiczności i krytyków wykonaniem utworu orkiestralnego Fazıla Saya na Festiwalu Wiosennym w Heidelbergu. Dyrygował wszystkimi Państwowymi Orkiestrami Symfonicznymi i Teatrami Operowymi w Turcji. Wśród jego bogatego repertuaru operowego znalazły się tytuły, takie jak: Turandot Pucciniego, Eliksir miłości Donizettiego, Fidelio Beethovena, mozartowski Czarodziejski Flet, Così Fan Tutte, Uprowadzenie z seraju, Don Giovanni, Wesele Figara, oraz Tajne małżeństwo Cimarosy i Cyrulik sewilski Rossiniego.
Oprócz działalności dyrygenckiej, dwukrotnie zdobył pierwsze miejsce w konkursie kompozytorskim N.F. Eczacıbaşı (2010, 2012). W 2018 r., po epickim poemacie Nazıma Hikmeta Kuva-yi Milliye, skomponował utwór sceniczny zatytułowany Human Landscapes of Kuva-yi Milliye. W 2020 r. stworzył swój drugi utwór sceniczny, zlecony przez Fundację Sztuki Gedik, Ölmeme Günü na podstawie wierszy trzech ważnych tureckich poetów. Jego kompozycje są wykonywane przez Państwowe Orkiestry Symfoniczne i Opery w Turcji.
Po ukończeniu Wydziału Śpiewu Operowego Państwowego Uniwersytetu Dokuz Eylül w Izmirze, zdobył tytuły magistra w Państwowym Uniwersytecie w Stambule oraz w Brooklyn College of Music w Nowym Jorku. Był także studentem dyrygentury orkiestrowej pod kierunkiem Antonio Pirolli w Konserwatorium Państwowym Mimar Sinan w Stambule. Uczestniczył w mistrzowskich kursach dyrygenckich u Maestro Jorma Panuli w Polsce, Alparslana Ertungealpa w Budapeszcie, Michela Tabaschnika w Accademia Chigiana Musicale, Rengima Gökmena w Izmirze i Williama Hicksa, Dyrygenta Chóru Metropolitan Opera w Nowym Jorku.