Nad pięknym, modrym Dunajem to nie tylko jeden z najbardziej znanych walców w historii muzyki, ale i utwór-wizytówka Johanna Straussa.
Kompozycja nawiązuje do wiersza Karla Becka i mimo chłodnego przejęcia z jakim spotkała się przy okazji premiery w 1867 roku, dziś jest niekwestionowanym hitem, bez którego nie możemy sobie wyobrazić choćby słynnych wiedeńskich Koncertów Noworocznych. Jego autorem jest Johann Strauss II -jeden z najbardziej znanych przedstawicieli słynnej muzycznej dynastii.
W inny muzyczny świat przenoszą nas kompozycje Richarda Straussa – kompozytora, którego twórczość kojarzona jest przede wszystkim z nurtem programowym i operowym. (Warto zaznaczyć, że nie był on w żaden sposób spokrewniony z rodziną słynnych autorów polek i walców, a zbieżność nazwisk jest tu przypadkowa). W programie koncertu zabrzmi jego Koncert obojowy – późne dzieło, które napisał na kilka lat przed śmiercią – oraz poemat symfoniczny Tod und Verklärung, utwór udramatyzowany i szczególnej sile ekspresji tak charakterystycznej dla austriackiego twórcy.
Wykonawcy:
Karolina Stalmachowska – obój
Orkiestra Symfoniczna FZ
Bassem Akiki – dyrygent
prowadzenie: Sławomir Kozłowski
Johann Strauss: Nad pięknym, modrym Dunajem – walc op. 314
Richard Strauss: Koncert obojowy D-dur
Johann Strauss: Opowieści lasku wiedeńskiego – walc op. 325
Richard Strauss: Tod und Verklärung – poemat symfoniczny
Karolina Stalmachowska
Pierwsza oboistka i solistka Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Z zespołem tym wzięła udział w setkach koncertów symfonicznych i dokonała szeregu nagrań płytowych i archiwalnych dla Polskiego Radia. Jest członkiem kwintetu dętego złożonego z solistów NOSPR.
W roku 2021 wydała swoją pierwszą płytę z muzyką kameralną Jeana Françaix (DUX) a w roku 2023 gościnnie pojawiła się na płycie Kwartetu Śląskiego (Chandos), wykonując kwintet Joachima Mendelsona. W tym samym roku prawykonała zadedykowany jej kwintet obojowy Adriana Robaka.
Jako solistka występowała kilkukrotnie z NOSPR, a także z Orkiestrą Sinfonia Varsovia czy Filharmonią Zielonogórską biorąc udział w festiwalach w kraju i za granicą (m.in. La Folle Journée w Nantes, Ostrava Days 2017).
W latach 2008-2012 ściśle współpracowała z Orkiestrą Sinfonia Varsovia jako pierwsza oboistka. Współtworzyła także LutosAir Quintet (2019-2023) dokonując z zespołem wielu prawykonań i wydając album z muzyką najnowszą, dedykowaną temu zespołowi w roku 2022.
Koncertuje z AUKSO Orkiestrą Kameralną Miasta Tychy, Kwartetem Śląskim, Orkiestrą Sinfonietta Cracovia.
Ukończyła studia w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie oboju prof. Tomasza Miczki, a w 2019 r. obroniła tytuł doktora na macierzystej uczelni.
Uzyskała II nagrodę w VII Ogólnopolskim Konkursie Zespołów Instrumentów Dętych w Warszawie w kategorii trio stroikowe oraz III nagrodę (I i II nagrody nie przyznano) i dwie nagrody specjalne w Międzynarodowym Akademickim Konkursie Oboistów i Fagocistów w Łodzi (2008).
Bassem Akiki
Urodzony w Libanie, polsko-libański dyrygent, kompozytor i doktor sztuki, wykładowca Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu i Collegium Civitas w Warszawie, współpracuje z wieloma orkiestrami i teatrami muzycznymi na świecie.
Bassem Akiki studiował filozofię na Lebanese International University w Bejrucie. Ukończył z wyróżnieniem dyrygenturę chóralną w Akademii Muzycznej Krakowie w klasie prof. Stanisława Krawczyńskiego, a z wynikiem celującym dyrygenturę symfoniczno-operową w Akademii Muzycznej we Wrocławiu w klasie prof. Marka Pijarowskiego. Wykształcenie w dziedzinie filozofii pozwoliły Bassemowi Akiki na przeanalizowanie związków filozofii z muzyką. Po przygotowaniu pracy magisterskiej, traktującej o relacji pomiędzy Richardem Wagnerem, Fryderykiem Nietzsche a Richardem Straussem, dyrygent przygotował i obronił rozprawę doktorską pt. „Antropocentryzm i teocentryzm w muzyce XXI wieku na przykładzie opery Petera Eötvösa Angels in America” na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Opera ta została wykonana po raz pierwszy w Polsce właśnie pod jego batutą, w ramach Festiwalu Opery Współczesnej w październiku 2012 roku we Wrocławiu. Muzyczne zainteresowania Bassema Akiki skupiają się wokół muzyki Zachodu i Wschodu, których wzajemne wpływy stanowiły temat wykładów jakie artysta wygłosił w latach 2007-2009 w Uniwerytecie im. Phillipsa w Marburgu (Niemcy). Prowadził także wiele kursów mistrzowskich między innymi w Queen Elisabeth Music Chapel w Waterloo, w Akademii Operowej przy Operze Królewskiej La Monnaie w Brukseli i w Swarthmore College w Stanach Zjednoczonych. Zadebiutował w wieku 24 lat, prowadząc przedstawienie „Traviata” G. Verdiego z zespołem Opery Wrocławskiej, gdzie do 2013 roku był dyrygentem, a od 2013 roku rozpoczął indywidualną karierę artystyczną przygotowaniem premiery „Jolanta” P. Czajkowskiego i „Zamek Sinobrodego” B. Bartóka w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, gdzie pierwszy premierowy spektakl poprowadził Valery Giergiev, a drugim pokierował Bassem Akiki. Poza klasycznym repertuarem Bassem Akiki przygotowuje i dyryguje światowymi premierami dzieł współczesnych kompozytorów. W 2012 roku przygotował i poprowadził światową prapremierę opery „Slow man” N. Lens/J. M Coetzee w Teatrze Wielkim w Poznaniu. W 2014 roku zadebiutował w Teatrze La Monnaie w Brukseli przygotowując premierę spektaklu „Shell Shock” N. Lens/N.Cave, wykonanym w 2018 roku z orkiestrą Philharmonie de Radio France w Philharmonie de Parie podczas światowych obchodów 100 lecia zakończenia I wojny światowej. W lutym 2015 roku przygotował i poprowadził w brukselskim królewskim teatrze operowym światową premierę opery „Medúlla” z muzyką Björk, a w 2019 roku odbyła się premiera spektaklu „Frankenstein” M. Grey w opracowaniu muzycznym Bassema Akiki. Rozwój kariery przyniósł poszerzenie repertuaru o kolejne nagradzane spektakle: „Romeo i Julia” Ch. Gounoda – Złota maska za najlepszy spektakl operowy w 2017 roku w woj. Śląskim.
Od stycznia 2016 roku do stycznia 2020 zajmował stanowisko dyrektora artystycznego Festiwalu Noworocznego NFM we Wrocławiu. W 2016 roku został nominowany do najważniejszej operowej nagrody International Opera Awards 2016 w kategorii „Najlepszy dyrygent młodego pokolenia”. W latach 2018–2019 był dyrektorem artystycznym w Operze Śląskiej w Bytomiu. Podczas pracy w Operze Śląskiej został laureatem XII Teatralnych Nagród Muzycznych im. Jana Kiepury w 2018 roku w kategorii najlepszy dyrygent.
W 2020 roku Fryderyka w kategorii najwybitniejsze nagranie muzyki polskiej oraz Album Roku Muzyka Symfoniczna otrzymała płyta 100 NA 100. MUZYCZNE DEKADY WOLNOŚCI z utworami nagranymi m.in. pod kierownictwem i batutą Bassema Akiki.
W latach 2020-2022 pełnił funkcję dyrektora muzycznego Opery Wrocławskiej.
bilety 60/40
koncert abonamentowy
