Mateusz Zubik – fortepian
Orkiestra Symfoniczna FZ
Przemysław Neumann – dyrygent

PROGRAM
Ludwig van Beethoven
Coriolan – uwertura op. 62
III Koncert fortepianowy c-moll op. 37
Johannes Brahms
I Symfonia c-moll op. 68

Bilety 60/40

Przez wieki, najpierw kościelnym modi a potem tonacjom, przypisywano określone uczucia czy pojęcia. Teoria afektów, popularna przez stulecia, w połowie XIX wieku zaczęła tracić na znaczeniu. Co ciekawe c-moll kojarzono z nieszczęśliwą miłością, potężnym żalem. Szczególne znaczenie ta tonacja miała w twórczości Beethovena – kompozytora, którego dzieła zabrzmią m.in. podczas koncertu zatytułowanego „Prosto w c-moll”.

Wybitny amerykański badacz, autor monumentalnej pracy zatytułowanej Styl klasyczny, określił tonację c-moll jako symbol artystycznego charakteru Beethovena, wizytówkę jego twórczej natury. W tonacji tej stworzył jedne z swoich najwybitniejszych dzieł czego przekładam może być V Symfonia czy III Koncert fortepianowy. Ten drugi utwór charakteryzuje odmienny charakter idei koncertowania dostrzeżony przez współczesnych mu słuchaczy i krytykę. Jeden z pierwszych recenzentów zaliczył utwór „do najważniejszych dzieł, jakie w ostatnich latach pojawiły się na partyturze genialnego mistrza” dodając, że „pod wieloma względami wyróżnia się ono zaszczytnie z całej reszty”.
W tonacji c-moll kompozytor utrzymał również uwerturę Coriolan – dzieło będące muzyczną ilustracją do tekstu Heinricha von Collina. Beethoven przy tej okazji stworzył muzykę poważną, targaną namiętnościami, gwałtowną, dramatyczną i pełną patosu.

Znamiennym w twórczości Brahmsa jest fakt, że dopiero po przekroczeniu 40. roku życia zdecydował się pisać muzykę symfoniczną. Wiązało się to z obawami, iż nie będzie w stanie dorównać wzorcom za jakie uważał kompozycje na orkiestrę Beethovena. Spośród czterech symfonii, które stworzył, najdłużej trwały prace nad Pierwszą. I choć zaczął ją pisać w 1855 r., to całość ukończył dopiero po ponad 20 latach. Eduard Hanslick – znakomity austriacki krytyk muzyczny – pisał: „Na podstawie tego dzieła – jeżeli już nie wcześniej – musi sobie każdy muzyk uzmysłowić duchowe pokrewieństwo Brahmsa z Beethovenem”. Ile zatem symfonia Brahmsa ma z Beethovena będzie można przekonać się podczas tego wyjątkowego wydarzenia!

Mateusz Zubik to aktywny solista i kameralista. Do tej pory koncertował m. in. w Nowym Jorku (Carnegie Hall), Wiedniu, Budapeszcie, Bayreuth, Warszawie, Lusławicach (Europejskie Centrum Muzyki Krzysztofa Pendereckiego), Krakowie (m. in. Filharmonia Krakowska, Teatr im. J. Słowackiego), Częstochowie (Filharmonia Częstochowska), Wrocławiu (Teatr Capitol) oraz w wielu miastach Polski, a także Austrii, Niemiec, Mołdawii, Portugalii czy Izraela.
Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie prof. Andrzeja Pikula. W roku 2021 uzyskał tytuł doktora sztuki – jego rozprawa o twórczości Leoša Janáčka została wyróżniona przez Radę ds. Dyscypliny: Sztuki Muzyczne. Odbył także roczne studia w Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu w klasie prof. Martina Hughes’a. Swój warsztat kameralny doskonalił w klasie prof. Barbary Łypik-Sobaniec oraz prof. Sławomira Cierpika. W roku akademickim 2021/2022 rozpoczął studia w Hochschule für Musik und Tanz Köln w mistrzowskiej klasie prof. Gesy Lücker.
Pianista brał udział w wielu renomowanych festiwalach i cyklach koncertowych. Jest laureatem polskich i zagranicznych konkursów oraz stypendiów konkursowych.
Pianista jest aktywny działaczem na polu kultury. Jest dyrektorem Festiwalu „Muzyka w Starych Balicach”, inicjatorem i organizatorem koncertów CLASSTRIKO oraz koordynatorem wielu projektów w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. Za działalność społeczną otrzymał w roku 2013 Nagrodę Profesora Zbigniewa Brzezińskiego (doradcy prezydenta Stanów Zjednoczonych Jimmy’ego Cartera).
Więcej informacji na temat Artysty znajdziesz TUTAJ

Absolwent Akademii Muzycznej w Poznaniu, kierunku dyrygentura symfoniczno-operowa w klasie prof. Jerzego Salwarowskiego oraz prof. Antoniego Grefa.
W 2002 roku na III Przeglądzie Młodych Dyrygentów w Białymstoku zajął III miejsce. Jako dyrygent prowadził orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie, Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus, Filharmonii Poznańskiej, Białostockiej, Koszalińskiej, Gorzowskiej, Częstochowskiej, Lubelskiej, Krakowskiej, Szczecińskiej, Śląskiej w Katowicach, Dolnośląskiej w Jeleniej Górze, Świętokrzyskiej w Kielcach, Opery Bałtyckiej oraz Toruńską Orkiestrę Symfoniczną.
Już podczas studiów nawiązał współpracę z poznańskim Teatrem Muzycznym, do roku 2013 będąc dyrygentem i kierownikiem orkiestry. Przez 9 sezonów artystycznych przygotował kilka premier oraz poprowadził kilkaset spektakli i koncertów. Współpracował także z Teatrem Wielkim w Poznaniu oraz Gliwickim Teatrem Muzycznym.
W 2015 roku Przemysław Neumann objął stanowisko dyrektora Filharmonii Opolskiej. Zbiegło się to w czasie z rozpoczęciem przez niego intensywnej pracy nad polską, niesłusznie zapomnianą muzyką, co zaowocowało cyklem koncertów Polska Muzyka Zapomniana (prezentujących głównie utwory skomponowane w czasie zaborów) oraz serią wydawniczą o tym samym tytule. Partytury wraz z głosami orkiestrowymi dzieł twórców takich jak Karol Kurpiński, Witold Maliszewski, Feliks Nowowiejski czy Zygmunt Noskowski powstały we współpracy z powołaną w 2016 roku fundacją Dla Kultury, w której Przemysław Neumann pełni funkcję prezesa. Prowadząc Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Opolskiej dokonał również szeregu nagrań płytowych skupionych wokół dorobku polskich kompozytorów.
Od 1 września 2024 roku Przemysław Neumann jest Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym Filharmonii im. Mieczysława Karłowicza w Szczecinie.
Więcej informacji na temat Artysty znajdziesz TUTAJ