Orkiestra Symfoniczna FZ
Ewa Strusińska – dyrygentka
prowadzenie: Sławomir Kozłowski
Program:
KATARZYNA KWIECIEŃ-DŁUGOSZ
Fantasmagoria (prawykonanie)
HECTOR BERLIOZ
Symfonia fantastyczna
Bilety 60/40
Koncert abonamentowy
Zestawienie współczesnej Fantasmagorii z romantyczną wizją Berlioza ukazaną w Symfonii fantastycznej, tworzy program spójny i jednocześnie niezwykle kontrastowy. Oba utwory łączy wyraźna inspiracja światem wyobraźni oraz dążenie do przekroczenia granic tradycyjnej formy. To dialog między przeszłością a teraźniejszością, w którym różne języki muzyczne spotykają się w jednej idei – ukazania potęgi emocji i siły artystycznej wizji.
Program koncertu w pierwszej części wypełni utwór współczesny – Fantasmagoria zielonogórskiej kompozytorki Katarzyny Kwiecień-Długosz, prezentowany w formie prawykonania. Kompozycja ta , zamówiona specjalnie na tę okazje, stanowi przykład nowoczesnego myślenia o orkiestrze symfonicznej – jako przestrzeni eksperymentu brzmieniowego i nośnika sugestywnych obrazów dźwiękowych. Już sam tytuł wskazuje na inspirację światem iluzji, zmiennych nastrojów i niejednoznacznych skojarzeń.
Drugą, centralną część koncertu stanowi jedno z najbardziej fascynujących dzieł epoki romantyzmu – Symfonia fantastyczna Hectora Berlioza. To utwór przełomowy, zarówno pod względem formy, jak i treści – programowa symfonia, która opowiada historię artysty ogarniętego namiętną, niespełnioną miłością. Berlioz tworzy muzyczny dramat, w którym kolejne części ukazują różne stany emocjonalne bohatera: od marzeń i uniesień, przez niepokój i obsesję, aż po wizje graniczące z halucynacją. Symfonia fantastyczna zachwyca rozmachem instrumentacji i odwagą wyrazu – kompozytor wykorzystuje aparat orkiestry w sposób nowatorski, budując niezwykle sugestywne obrazy dźwiękowe. Charakterystyczny motyw przewodni, tzw. idée fixe, powraca w kolejnych częściach, przekształcając się wraz z rozwojem akcji i stanowiąc muzyczny portret ukochanej. Finałowe ogniwa symfonii – z ich dramatyzmem, groteską i ekspresją – prowadzą słuchacza do tytułowej „ekstazy”, będącej kulminacją emocjonalnej narracji.

