Wykonawcy:
Marzanna Rudnicka – sopran
Zespół muzyków FZ:
Anna Gruszczyńska – skrzypce
Aleksandra Pyszczek – skrzypce
Natalia Woźniak – altówka
Cyprian Janiszewski – wiolonczela
Yulia Kaputskaya – kontrabas
Anna Blum – harfa

W programie: utwory Fryderyka Chopina, Stanisława Moniuszki, Zygmunta Noskowskiego, Wojciecha Kilara i Mieczysława Karłowicza

Zbiór 19 pieśni op. 74 Fryderyka Chopina (1810-1849) powstawał w latach 1827-1847, a więc około 20 lat. Kompozytor traktował ten gatunek jako uzupełnienie swojej twórczości fortepianowej, nie myśląc
o ich wydaniu. Dopiero 10 lat po śmierci w 1859 roku staraniem jego przyjaciela Juliana Fontany zbiór ten został wydany, początkowo z 17 pieśniami. Chopin w swoich pieśniach sięgał wyłącznie do poezji polskiej (z wyjątkiem „Piosnki litewskiej” do ludowego tekstu litewskiego w polskim przekładzie).

Według  autora pierwszej monografii o kompozytorze, Ferenca Liszta, Chopin „lubił, aby mu dawano poezję i najnowsze piosenki przywiezione z Polski, a jeżeli mu się słowa której z nich spodobały, dorabiał do nich własną melodię, która wkrótce rozpowszechniała się w kraju, często pozostając bezimienną”.

W twórczości 9 lat młodszego od Chopina Stanisława Moniuszki (1819-1872) pieśni zajmowały zdecydowanie miejsce pierwszoplanowe. Łącznie zbiór obejmuje ponad 268 dzieł o różnorodnym charakterze. Jako pierwsze ukazały się w roku 1838 Trzy pieśni do słów Adama Mickiewicza, które powstały jeszcze podczas studiów w berlińskiej Singakademie, prowadzonej przez Carla Rungenhagena. Stworzenie korpusu utworów wokalnych do słów w języku polskim było gestem nie tylko artystycznym, ale też wyrazistym aktem budzenia świadomości narodowej.

Kiedy zebrała się już spora garść pieśni, umyślił Moniuszko wydawać je w zeszytach pod ogólnym tytułem: ”Śpiewnik domowy”. Nazwa tego zbioru wymownie świadczy o powziętym zamiarze: mają to być pieśni do użytku domowego, przeznaczone dla każdego, na różne okoliczności codziennego życia.

Okres życia Zygmunta Noskowskiego (1846-1909) przypadał na bardzo trudne czasy w kulturze polskiej. W wieku 15 lat przyszły kompozytor był świadkiem pogromu manifestacji patriotycznej przez wojska rosyjskie w Warszawie 27 lutego 1861 roku, a dwa lata później wziął udział w powstaniu styczniowym.  Pierwszym mistrzem dla Noskowskiego był Stanisław Moniuszko, u którego w latach 1864-67 studiował kontrapunkt.

Drugi kwartet smyczkowy oparty na czteroczęściowej budowie formy sonatowej powstał w latach 1879-1883, kiedy to kompozytor miał już w swoim dorobku dwie symfonie oraz słynną Uwerturę koncertową Morskie Oko.

Mieczysław Karłowicz (1876-1909) urodził się w rodzinie, w której muzyka odgrywała istotną rolę. Jego ojciec, wybitny etnolog i językoznawca, grał na wiiolonczeli i fortepianie.  Zainteresowanie gatunkiem pieśni Karłowicz wyniósł z domu rodzinnego, w którym panował kult Stanisława Moniuszki. Pielgnowano tradycje patriotyczne, regularnie organizowano koncerty wypełnione utworami kameralnymi i wokalnymi. W twórczości kompozytora powstało łącznie 29 pieśni, z których obecnie znamy 22. Największa ilość utworów powstałą podczas pierwszych lat  studiów kompozytorskich
u Heinricha Urbana w Berlinie.

Z wyjątkiem jednej pieśni wszystkie liryki wokalne skomponowane zostały do tekstów polskich poetów. Szczególną rolę dla Karłowicza odgrywała poezja Kazimierza Przerwy-Tetmajera, pierwszego wyraziciela ideałów Młodej Polski. Ten nowy wówczas nurt literacki u Karłowicza znajduje swoje odzwierciedlenie muzyczne, co wyraźnie zaznaczy kompozytor w późniejszych poematach symfonicznych.

Bilety 50/35
Koncert abonamentowy
______________________________________________________
MARZANNA RUDNICKA
Absolwentka Wydziału Wokalno-Aktorskiego Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie doc. Magdaleny Bojanowskiej. Studia ukończyła z wyróżnieniem, otrzymując roczne stypendium Ministra Kultury i Sztuki na dalsze kształcenie w Konserwatorium Królewskim w Brukseli. Po powrocie doskonaliła bel canto i technikę koloraturową u Maestry Bogny Sokorskiej. Już podczas studiów dostała angaż w Warszawskiej Operze Kameralnej, gdzie zadebiutowała jako Blonda w Die Entführung aus dem Serail Wolfganga Amadeusa Mozarta. Pozostawała w roli solistki Opery przez kolejne 33 lata.
Koncertowała w Filharmonii Poznańskiej, Filharmonii Krakowskiej, Filharmonii Świętokrzyskiej, Filharmonii Kaliskiej, Filharmonii Pomorskiej, Filharmonii Zielonogórskiej, Filharmonii Płockiej oraz Filharmonii Lubelskiej. Występowała w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego, w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej, Operze Bałtyckiej, Teatrze Wielkim w Poznaniu, Operze Nova w Bydgoszczy, Operze Krakowskiej, Teatrze Roma, Mazowieckim Teatrze Muzycznym, Theater an der Wien, Musikverein Graz, Kongresshaus Villach, Cattedrale di Monreale w Palermo, Teatro Principal
w Saragossie, Teatro Lope de Vega w Sevilli, Gran Teatro de Córdoba, Teatro Principal de Alicante, Teatro Albéniz w Madrycie, Auditorio Nacional de Música w Madrycie, Teatro Real Coliseo de Carlos III w San Lorenzo de El Escorial, Cine-Teatro Tivoli w Lizbonie, Strasbourg Palais de la Musique, Estońskiej Operze Narodowej, Royal Opera Hause Muscat w Omanie, Hammerson Hall w Toronto, Copernicus Center w Chicago, Tokyo Bunka Kaikan, Kyoto Concert Hall i wielu innych cenionych instytucjach muzycznych.
Wśród licznych festiwali, w których brała udział, należy wymienić: Mozart Festival Teatro Albéniz
w Madrycie, KlangBogen Wien – „Mozart von A – Z” w Theater an der Wien, Al Bustan Festival
w Bejrucie, Carinthischer Sommer „Mozart – Opernkreis” w Villach, Festiwal Mozartowski w Theater Kerkrade (Holandia), Festiwal Mozartowski w Warszawie, Muzyczny Festiwal w Łańcucie, Bydgoski Festiwal Operowy, Wielkanocny Festiwal Ludwiga van Beethovena, Festiwal im. Adama Didura
w Sanoku, Festiwal Oper Barokowych w Warszawie, Festiwal Gioacchino Rossiniego w Warszawie, Ad Hymnos Ad Cantus, Mississauga Polish Days w Kanadzie, Rencontres musicales de Vézelay we Francji, Dni Kultury Polskiej w Wilnie.
Zaśpiewała ponad tysiąc koncertów i spektakli. Ma w swoim repertuarze ponad 40 ról operowych,
w tym 17 mozartowskich: Susanna i Marcelina w Le Nozze di Figaro, Blonde i Konstanze w Die Entführung aus dem Serail, Zerlina w Don Giovanni, Pamina i Erste Dame w Die Zauberflöte, Despina w Cosi fan tutte, Tamiri w Il re pastore, Aspasia w Mitridate, re di Ponto, Mademoiselle Silberklang
w Der Schauspieldirektor, Eugenia w Lo sposo deluso, Auretta w L’oca del Cairo, Der Engel w Davide Penitente (D.O.M), Costanza w Il Sogno di Scipione, Arminda w La Finta Giardiniera, Servilia w La Clemenza di Tito. Role w operach Gioacchino Rossiniego to: Giulia w La scala di seta, Fiorilla w Il turco in Italia, Clorinda w La Cenerentola, Ninetta w La gazza ladra, Elvira w L’italiana in Algeri, Berta w Il barbiere di Siviglia. Śpiewała także partię Noriny w Don Pasquale Gaetana Donizettiego, Zenobii
w operze Zenobia Johanna Adolfa Hassego, Tetydy w Tetide in Sciro Domenica Scarlattiego, Giunony w Il ritorno d’Ulisse in patria, a także Proserpiny w L’ Orfeo i Clorindy w Il combattimento di Tancredi et Clorinda Claudia Monteverdiego, Venus w Venus and Adonis Johna Blowa, Adeli w Die Fledermaus Johanna Straussa, Walentyny w Die lustige Witwe Franza Lehára, Eugenii w Tangu Michała Dobrzyńskiego i wiele innych. Wykonywała partie oratoryjne w dziełach od baroku po współczesność, posiada także bogaty repertuar pieśniarski. Współpracowała m.in. z Jackiem Kasprzykiem, Albertem Zedda, Davidem Machado, José Marią Florêncio, Karolem Teutschem, Pierrem Cao, Krzesimirem Dębskim, Rubenem Silvą, Giovannim Pampiglionem, Tomaszem Koniną, Ryszardem Perytem, Jitką Stokalską, Maciejem Wojtyszko, Pawłem Szkotakiem. Dokonała nagrań płyt CD (dwie z nich otrzymały nominacje do nagrody fonograficznej Fryderyk), muzyki filmowej, nagrywała także dla telewizji polskiej, hiszpańskiej i holenderskiej oraz radia polskiego, niemieckiego i kanadyjskiego.
W 2005 r. została odznaczona Srebrnym Krzyżem Zasługi RP. W 2018 r. uzyskała stopień Doktora Sztuki w dziedzinie sztuk muzycznych, dyscyplinie artystycznej wokalistyka, a w 2023 r. stopień Doktora Habilitowanego Sztuki w dziedzinie sztuki, dyscyplinie artystycznej sztuki muzyczne na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Obecnie jest zatrudniona na stanowisku profesora w Instytucie Muzyki na Uniwersytecie Zielonogórskim.